Ta hala stoi naprzeciwko "naszej". Jeszcze stoi.
Dźwigi także. Niemal gotowe do pracy, gdy spojrzeć z daleka.
Złudzenie pryska po kilku sekundach. Te pejzaże są martwe.
Tu dziś życie się toczy. Siedziba "Wyspy". Owszem, to za mało, by ożywić Stocznię. To jej nie zastąpi. Nie ukoi żalu po niej.Co nie znaczy, że chcę ten żal demonstrować codziennie i wszędzie, że nie mam poważniejszych zmartwień. Nie znaczy, że gdy nie ma Stoczni, to nie ma też "Solidarności".
| Wszystkie notki | Dodaj bloga do ulubionych |
| Moje komentarze | Blog przez RSS |
| Komentarze przez RSS |
| Salonowa lista prezentów |
 |
|
Bawcie się dobrze |
|---|
| ChęP: -3/6 ChęK: -3/6 ChęS: -3/6 |
|---|
. 
| Półbojkotuję "lubczasopisma" | Baby od chłopa nie odróżniacie! |
|---|
| Protestuję przeciwko brakowi Freemana |
Mam chwilowo dość twojej polityki w s24. Nie ma dnia, żeby jakiś śmieć nie powiesił posta oblewającego mnie...
Być może był to pierwszy przejaw buntu wobec władzy, o jakim marzy opozycja. Miejscem buntu byłaby drukarnia rządowa....
@wzusiech Już rozumiem, z kim mam do czynienia. Przerost ambicji. Żegnam.
@Ufka Wy, Kutz? Wy, Pilch? Czy też szerzej adresujesz to oburzenie? Bo jakoś nie...
@wzusiech 1. Na pański komentarz odpowiedziałem - przeoczenie wytyka mi pan słusznie,...
@hubert Tak, jak stanowi art. 1 ust. 3.
@wzusiech 1. Dziękuję za zwrócenie uwagi na przeoczony przeze mnie fragment art. 4....
| « | Maj 2012 | |||||
| Pn | Wt | Śr | Cz | Pt | So | Nd |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||
Użyj konta Facebook do komentowania w Salon24.pl:
"Byłem w stoczni w sierpniu 1980 i osiem lat później w maju i wrześniu 1988. Mogłem porównać pierwszy strajk z ostatnim - tym, z którego wyszedł Okrągły Stół. To były dwa zupełnie różne strajki. W sierpniu wszystkie rozmowy z delegacją rządową były publiczne, cała stocznia słyszała je przez radiowęzeł. W 1988 panowie zakopali się w styropianach, zwykłych robotników nie wpuszczano, w pewnej chwili Wałęsa pojechał nawet do Warszawy. Ja tymczasem zaglądałem do Stoczni Remontowej, do załóg i widziałem że ich nastroje są zupełnie inne niż nastroje negocjatorów. Oni już grali swoja grę. W tym momencie to przestała być moja sprawa. Wychodziliśmy ze Stoczni różnymi bramami."
wywiad Tomasza Fiałkowskiego z Mariuszem Wilkiem dla Tygodnika Powszechnego, Kraków 09.1998